اي سليمان زمان از گل رويت خجلم             

تو عطا مي كني و من زخطا منفعلم

 

                       با وجودي كه سرافكنده زبار گنهم                         

با نگاهي زعنايت بنمايي بحلم

لحظه ايي گر زتو برمن به خداوند قسم

نرسد بوي بهشتي جمالت كسلم

آنكه با حب ولاي تو در اين وادي عشق

روز اول بسرشت مهرتو با آب و گلم

از همان روز به جان تو قسم مهدي جان

بگرفتي به خدايي خدا جا بدلم

ترسم اين سرو خرامان بروي از دستم

غم هجران تو مولا بكند منفصلم

هركه پرسد زمن از آن گل رويت گويم

من كه آرام دلم از گل رويش خجلم

                                                       

 

ااین دود سیه فام که از بام وطن خاست		از ماست که بر ماست
وین شعله سوزان که بر آمد ز چپ و راست		از ماست که بر ماست
جان گر به لب ما رسد از غیر ننالیم		با کس نسگالیم
از خویش بنالیم که جان سخن اینجاست		از ماست که بر ماست
ما کهنه چناریم که از باد ننالیم		بر خاک ببالیم
لیکن چه کنم، آتش ما در شکم ماست		از ماست که بر ماست
ا سلام گر امروز چنین زار و ضعیف است		ا از این قوم شریف است
نه جرم زعیسی، نه تعدی ز کلیساست		از ماست که بر ماست
گوئیم که بیدار شدیم این چه خیالیست؟		بیداری ما چیست؟
بیداری طفلی است که محتاج به لالاییست		از ماست که بر ماست

‎بقیش به تو ربطی نداره

من با یه دنیا خاطره ی تو

 تو به من گفتی برو 

من چه جوری جدا شم از تو

من می خوام از دنیا برم

تو می گی تنهائی برو

من می میرم جدا شم از تو

من با دلی خون از غم تو

 چی می شه بمونی با من

 نگو شرم می کنم از تو

 من با خودم می گم دل تو

چرا بد می کنه با من

باشه دل می کنم از تو

رفتم از شهر خدا ستاره چیدم واسه تو

تو ستارما سوزوندی اخرش گفتی برو

ای دلت بسوزه بی رحم تو اسیر دلتی

کاش می دونستی عزیزم اون ستاره خودتی

 تو سوزوندنی خودتا با خودت منم سوزوندی

 کاشکی دل نداشتی و جاش توی قلب من می موندی

...آن شب من نیز خود را بر بام خانه گذاشته بودم و به نظاره آسمان رفته بودم؛ گرم تماشا و

 غرق در این دریای سبز معلقی که بر آن، مرغان الماس پرستارگان زیبا و خاموش، تک تک

 از غیب سر می زنند و دستهدسته به بازی افسونکاری شنا می کنند. آن شب نیز ماه با تلال

و پرشکوهش که تنها لبخند نوازشی است که طبیعت بر چهره نفرین شدگان کویر می نوازد از

 راه رسید و گلهای الماس شکفتند و قندیل زیبای پروین - که هرشب، دست ناپیدای الهه ای آن

 را از گوشه آسمان، آرام آرام، به گوشه ای دیگر می برد - سر زد و آن جاده روشن و خیال

 انگیزی که گویی، یک راست، به ابدیت می پیوندد: "شاهراه علی"، "راه مکه"! که بعده

ا دبیرانم خندیدند که: نه جانم! کهکشان! و حال می فهمم که چه اسم زشتی! کهکشان، یعنی از

 آنجا که  کاه می کشیده اند و اینها هم کاه هایی است که بر راه ریخته است!

 شگفتا که نگاه های لوکس مردم آسفالت نشین شهر آن را کهکشان می بینند

 و دهاتی های کاهکش کویر،

شاهراه علی، راه کعبه، راهی که علی ازآن به کعبه می رود

 

ساوالان

 

اوچور ایلهامیم او قوشلار کیمی کی

یاز وعده سینده

قووزانیر ماوی گؤیه تا اوجا باش بیر داغا قونسون

کؤرپه قارتال کیمی دیر

گاه چکیلیر گرزده ن ایتینجه ک

اگله نیر گاه ساوالان عشقینه – آغدان – آغاقونسون

هر اوجا داغ کی گؤرورسن باشی قاردلا آغاراندی

اورا بیل کی ساوالاندی

آمما یوخ !

هر اوجا داغ سسیمی السا دا تئز قئیته ره جکدی

سسی قئیته رمک همان یئل بیله جکدی

آخی یئل یولچودو گئتگین اوکی سؤز ساخلایا بیلمز

یئل سؤزو قاپدی قاچیردار اونو کیم هاخلایابیلمز

یئل گئدرگیندی پیچیللارسؤزوکوللار قولاغیندا

سؤزو قربان ائله یر قیرنادا قانقال آیاغیندا

چئویره ر سؤز چاناغیندا

جالایارداغلارا هر بیر سؤزو مین سؤز تؤره دندی

بیلمیرم سیرری ندندی

یئل گئده ر گیندی یئلی ساخلاماق اولماز

یئله بئل باغلاماق اولماز

آمما سن ای سؤزو سینه نده کؤزردن ساوالانیم

کیم گله صدقله زرتشت بئجردن ساوالانیم

ائلیمین شانلی داغی باشیوه مین لرجه دولانیم

اریدیب ائل غمی بیر یول سنی کؤکدن ده تالانسان

سئل اولوب قانلی دنیز لر کیمی دونیایه جالانسان

آدی دیللرده قالاناسان

ساوالانسان ، ساوالانسان

ساوالان ائل غمینی بللی دی ساخلار سینه سینده

سینه سی کؤزدو آلودور گیزیریک اینسی سی واردیر نفسینده

شاعرین غملی سه سینده آلگیلان ساخلاسن ای ائل داغی غملی قفسینده

ساوالان آلسادا هر سیرری سؤزو داغلارا سالماز

گؤره نامرد دوروبدور ساوالاندان سس اوجالماز

ساوالاندا تؤکولن داشلاری دیندیر دانیشاللار

سالسا عاشیق نفسین کوللارا آلیشاللار

ده ده قود سازی چالسا

ده لی دومرول باش اوجالدار

بلی البته کی یولداس باشینی یولداش اوجالدار

سسله عاشیق سازی چالسین

سسی میز بیرده اوجالسین

اویناماقلیز گی یه دؤنسون

کاس شوشمگوزگویه دؤنسون

قوی وئره ک سس سسه باهم اوخویاق بیر ده کوراوغلو دلی سیندن

هجرین قوچ نبی سیندن

اوکی ظالیملری مظلولارین اوستونده ازه ردی

او کی آسلان کیمی داغلاردا یاتیب باغدا گزه ردی

اوخو عاشق اوخو

سن بیل او کی تانری تانییبسان

سؤزومه دوز جالییبسان

سوموگوم قوی سازا گلسین

بولبولوم آوازا گلسین

یازمیشام ایوازا گلسین

گوچ آلاق قوی دلی لردن

باج آلاق اجنبی لردن

او کی بیلمیر نبی کیمدیر قویون آذرائلینی مسخره سانسین

بیر عؤمور دورکی فضولی نی –  نسیمی نی دانیب ایندی ده دانسین

شهریار تک سن اوجالت باشیوی قوی عرشه دایانسین

قوی باخار کور تر ایچینده جوموبان اؤلسون – اوتانسین

اوکی آخساخدی یوبانسین

اوکی تورکون دیلین اسگیتمه گه تصویره سالیبدیر

اوکی تورکون بالاسین ایندی ده آشغالچی سانیبدیر

او تفاله بیلیرم فیکیرینی طاغوتدان  آ لیبدیر

او رژیمدندی قالیبدیر

یوخسا تورکون بالاسیندا نچیخیب علامه ی دوران

اونا دونیا باش ا ییر فلسفه ده

بیر جه نه ایران

قوی دئییم شهریاریمدان

نیسگیل او چرچی یه قالسین کی جواهر نه دی ، قانمیر

فیکری آللاتما دادیر خالقی ،ائلین حالینه یانمیر

اریمیر ، اؤلمور ، اوتانمیر

آخی ای قاردا ، دوماندا باش اوجالدان ساوالانیم

غمی ، دونیا نی قوجالدان ساوالانیم

ائل بیلیر داغلار آرا هراوجا داغلار باشی سن سن

وئرسهنده الیوی قارداشیوین سیر داشی سن سن

وئر گیلن بیر لیک الین بیرده دماونده اونون یولداشی سن سن

اوندان آیریلما آماندی

یولوموز چندی دوماندی

قوی ایگیدلر سیزه فخر ائیله ییبن باشان اوجالتسین

قویما قارتال دولانان یئر لره قوز غون الی چاتسین

ساوالان چنلی چاغیندا

منیم ایلهامیم اولارکن

کؤنلوم اؤز سرری سؤزون صدق ایله سؤیلر ساوالانه

ساوالان کؤز قالادار شاعر اولانلار سینه سینده

اوردا زرتشت گئیب تانریدان ایلهامین آلانه

اگیرم باش ساوالانه ، اگیرم باش ساوالانه

 

                                                                               

   بدون شرح

                                                                                                                                                          

 

                                                                             

 شروع ترم                  ۱ هفته بعد ازشروع ترم                   ۲هفته بعد از شروع ترم
                                                                                  

 

قبل ازمیان ترم                             درطول امتحانات میان ترم                      بعد ار امتحان میان ترم

                                                                        

 

قبل از امتحان بایان ترم                      اطلاع از برنامه بایان ترم                           ۷روز قبل از بایان ترم     

                                                                    

 

۶ روز قبل از پایان ترم                     ۵روز قبل از پایان ترم                           ۴روز قبل از پایان ترم  

                                                                      

 

 ۲روز قبل از پایان ترم                       ۱روز قبل از پایان ترم                         شب قبل از پایان ترم  

                                                               

 

۱ساعت قبل از امتحان                                درطول امتحان                             هنگام خروج از سالن

                                                                  

 

                                                           بعداز امتحان

                                                        

 

   

 ما كه در صف از فشار همدگر زائيده ايم
 صبحها تا شام و شبها تا سحر زائيده ايم
از فشار جمع مردم بارها با حال زار
         در كنار دكه «مشتي صفر» زائيده ايم
گاه بعضي راميان همدگر زايانده ايم
         گاه ما هم در صفي، جايي دگر زائيده ايم
زيركي مي گفت آنطوري كه من كردم حساب
               از زن اكبر چاخان هم بيشتر زائيده ايم!
چون كه او هر سال مي زايد يكي كودك ولي
                                             ما همين امسال صد كاكل به سر زائيده ايم
در همين تهران هزاران بار فارغ گشته ايم
                                                غيراز آن طفلان كه شايد در سفر زائيده ايم
دوش با من تازه كاري در صف سيگار گفت:
                                                 بسكه مي كوبندمان از پشت سر زائيده ايم
گفتمش: عيبي ندارد اي برادر زانكه ما
                     پيش از اينها در صف قند و شكر زائيده ايم
ديگران در بخشهاي زايمان زائيده اند
                                                   ليك ما در بين مردم، پشت در زائيده ايم
اندرين آشوب و غوغا، جنس كودك شرط نيست
                                          اي كه مي پرسي كه دختر يا پسر زائيده ايم؟
الفرض امروزه ديگر كار ما زائيدن است
        گوش شيطان كر، فقط بي درد سر زائيده ايم

نكند لحظه آخر به خود آييم كه ای كاش غزل می گفتيم ، و به حسرت بنشينيم كه

ای كاش گل سرخ به هم می داديم!... 

   مردم شهر سياه،   خنده هاشان همه از روی ريا ست و به غير از دو سه

دوست كه هر از گاهی چند لب جويی بنشينيم و زهم ياد كنيم، دلشان سنگ سيا ست.  

 ما در اين شهر دويديم و دويديم؛ چه سود؟ 

  هر كجا پرسه زديم ، خبر از عشق نبود. و تو ای مرغ مهاجر كه ااين شهر

 گذر خواهی كرد،   نكند از هوس دانه گندم به زمين بنشينی ! گندم شهر سياه، 

  نسلش از وسوسه شيطانهاست

 

---

خدايا آنكه در تنها ترين تنهاييم تنهام گذاشت تو در تنها ترين تنهاييش تنهایش نگذار

تقدیم به اشکهایی که غرورشان شکست

ای که شبهای بارانی در کوچه های ذهنم پرسه می زنی

از پنجره کلماتم بر واژه های رسوزان دلم می گذری

و مرا در پاییز تنهایی رها می کنی

بی انکه از چشمان نمناک خبر بگیری

امشب باز هم بارانیست

و من دلتنگ

چشم انتظار طلوع خیالت به بارش اسمان چشم دوخته ام

در جستجوی یادت

پس مرا یاد کن... 

و برایم يارباش مثل ساحل براي دريا

پناهگاهباش مثل دريا براي ماهی

اشنا باش مثل ماهی براي صدف

محافظ باش مثل صدف براي مرواريد